We zijn er voor mensen met een verstandelijke beperking, kinderen met ontwikkelingsproblemen en ouderen met een intensieve ondersteuningsvraag
header afbeelding

Palliatieve zorg

Zorgen tot het laatst, we doen het samen.

Palliatieve zorg

Palliatieve zorg is zorg voor mensen die ziek zijn en niet meer beter worden. Dit kan bijvoorbeeld bij een ongeneeslijke ziekte zoals kanker, een stofwisselingsziekte, COPD of dementie. Ook ouderen die in de laatste fase van hun leven zijn, kunnen palliatieve zorg krijgen.

Bij palliatieve zorg volgen we de algemene visie van Frion. We willen dat mensen een zo goed mogelijke kwaliteit van leven én sterven hebben. We staan naast de cliënt en de naasten. We luisteren naar wat voor hen belangrijk is.

We kijken naar de hele mens: lichaam, gevoel, contacten met anderen en zingeving. We sluiten zoveel mogelijk aan bij iemands wensen, waarden en levensverhaal.

Expertiseteam palliatieve zorg

Binnen Frion werken we samen om palliatieve zorg verder te verbeteren. We hebben een gezamenlijk expertiseteam dat helpt bij ontwikkeling en ondersteuning in de praktijk. In dit team werken verschillende deskundigen zoals een arts, een verpleegkundig specialist, een geestelijk verzorger, een gedragskundige, persoonlijk begeleiders en verpleegkundigen. Ook cliënten en naasten denken mee over verschillende onderwerpen binnen de palliatieve zorg.

Het expertiseteam houdt zich onder andere bezig met:
- Scholing voor medewerkers, cliënten, naasten en vrijwilligers
- Het goed vastleggen van palliatieve zorg, bijvoorbeeld in LOC’s, het ECD en beleid
- Proactieve zorgplanning (op tijd nadenken en afspraken maken over de zorg)

Informatie voor naasten

De laatste fase van het leven is vaak een moeilijke en onzekere tijd. Daarom hebben we een informatiefolder gemaakt voor naasten. In deze folder staat duidelijk uitgelegd wat je kunt verwachten in de stervensfase, welke ondersteuning er is en bij wie je terecht kunt met vragen.

Lees het hele verhaal en download de folder hier.

Voor vragen kan je mailen naar palliatievezorg@frion.nl

Samen zorgen in de laatste levensfase

Binnen Frion en Baalderborg vinden we het belangrijk dat cliënten ook in de laatste fase van hun leven kunnen rekenen op passende ondersteuning en een waardig afscheid. Daarbij kijken we niet alleen naar medische zorg, maar ook naar wat iemand nodig heeft op emotioneel, sociaal en spiritueel gebied. We bieden praktische en persoonlijke ondersteuning, bijvoorbeeld door de inzet van geestelijk verzorgers, materialen zoals de waakmand en informatie voor naasten. Op het Zoekplein vind je steeds meer materialen over palliatieve zorg, zodat medewerkers, cliënten, naasten en vrijwilligers gemakkelijk kennis en ondersteuning kunnen vinden wanneer dat nodig is.

Expertise vanuit Baalderborg

Baalderborg en Frion zijn in januari 2025 bestuurlijk gefuseerd. Naast gehandicaptenzorg, heeft Baalderborg ook een expertise in de ouderenzorg. Binnen de ouderenzorg heeft een aantal verzorgenden en verpleegkundigen het aandachtsveld: palliatieve zorg. Zij beschikken over specifieke deskundigheid en ervaring op het gebied van palliatieve zorg. De aandachtsvelder speelt een rol in het primaire zorgproces, waarbij het gaat over het oplossen van specifieke problemen rondom palliatieve zorg door het signaleren van problemen en het inschakelen of consulteren van de juiste personen binnen en buiten de organisatie. Ook dragen zij hun kennis en ervaring over aan de andere collega's binnen de organisaties.

Het verhaal van Ina en Joke

Zorg in de laatste levensfase noemen we palliatieve zorg. Mensen denken vaak dat dit alleen om de laatste weken gaat, maar dat is niet zo. In februari 2026 overleed Joke. Zij woonde op Vlasakkerkamp 21, een locatie van Baalderborg in Hardenberg. We spreken met haar zus, Ina Landeweerd. Zij vertelt over de laatste periode en het warme contact met de begeleiders.

Ina blikt terug op het afgelopen jaar. Ze vertelt hoe ze de zorg voor haar zus heeft ervaren en hoe belangrijk de bekende gezichten voor Joke waren. "Ik ben heel tevreden en kijk er goed op terug. Sommige begeleiders kenden Joke al lang. Ze waren erg liefdevol en gaven haar veel aandacht. Dat zag je heel mooi terug in de omgang met Joke”, vertelt Ina. “Het hele team was enorm betrokken. Als er vragen waren, werd ik altijd gebeld. Ook was er constant goed overleg. Vooral met haar persoonlijk begeleider had ik veel contact. Door deze open communicatie kon ik de zorg op een gegeven moment echt loslaten. Ik had het volste vertrouwen in het team."

Naarmate de tijd verstreek, ging de gezondheid van Joke achteruit. Het medische contact werd toen nog belangrijker voor de familie. "Er was heel goed overleg met de arts. Die was eerlijk en zei dat het leven van Joke ten einde liep. Ze werd zieker, was benauwd en het slikken ging steeds lastiger. Ze kreeg een longontsteking. Medicijnen hielpen helaas niet meer. Het was soms zoeken wat er precies aan de hand was. Joke kon zelf namelijk niet meer goed vertellen waar ze pijn had. Maar uiteindelijk was het goed zo."

In de laatste dagen weken Ina en haar broer niet van de zijde van hun zus. Ze gingen waken. In die dagen lieten de medewerkers van Baalderborg echt zien wat onvoorwaardelijke nabijheid betekent. "Toen het echt slechter ging, zijn mijn broer en ik bij Joke gaan waken. De medewerkers waren in die dagen zó lief en betrokken. Voor Joke, maar ook voor ons. We zagen veel verschillende mensen, maar iedereen was even warm. Er was zelfs een jonge vrijwilligster die bleef waken. Zij was echt een maatje voor Joke. Ik heb haar na het overlijden nog een cadeau gebracht als dank. Ook voor ons als familie werd goed gezorgd. Er was altijd koffie en eten. In zulke dagen wordt zo'n plek bijna je tweede thuis."

Omdat de communicatie zo open en vertrouwd was, kon Ina zelf ook een mooie en belangrijke rol spelen bij het uiteindelijke afscheid. "Ja, ik heb geholpen met de laatste verzorging van Joke. Ik heb haar gewassen. De keuze voor haar kleding heb ik wel aan het team overgelaten, dat voelde heel goed. De dienst na het overlijden was erg mooi, het was een prachtig afscheid."

Wanneer we Ina tot slot vragen hoe ze haar zus het liefst herinnert, verschijnt er een glimlach. "Joke was een ondeugende en vrolijke dame, ze was ook heel slim. Ze had een sterke, eigen wil en was bovenal altijd helemaal zichzelf. Ik denk nog vaak aan haar. Ze is begraven bij onze andere zus, Harmke. Op hun graf is pas een mooie steen geplaatst."

Bellen Mailen